Preminuo protojerej-stavrofor Vojislav Bilbija
20:41 05.11.2026 (Osveženo: 20:43 05.11.2026)
© TV Hram/
Pratite nas
Protojerej-stavrofor Vojislav Bilbija, dugogodišnji starešina crkve Svete Trojice u Roterdamu, u Holandiji preminuo je danas u 84. godini života.
Bio je misionar, duhovnik i neumorni pregalac na prostorima Zapadne Evrope, saopštila je SPC.
Protojerej-stavrofor Vojislav Bilbija rođen je 1942. godine u Bosanskom Grahovu.
Protojerej-stavrofor Vojislav Bilbija rođen je 1942. godine u Bosanskom Grahovu.
Nedugo nakon završetka studija stomatologije, 1969. godine preselio se u Holandiju, gde je ostavio nemerljiv trag u očuvanju pravoslavne vere među svojim sunarodnicima, ali i na polju misionarskog rada i širenja hrišćanstva među narodima Zapadne Evrope.
Nakon višedecenijske đakonske službe, a po penzionisanju u stomatološkoj struci, otac Vojislav Bilbija rukopoložen je u čin sveštenika 2000. godine. Nedugo zatim poverena mu je parohija u Roterdamu, u Holandiji, na čijem je čelu proveo dugi niz godina.
Bavio se crkvenim slikarstvom, duborezom i obradom dragocenih metala. Izradio je kivot za mošti Svetog Simeona Mirotočivog, kao i mnoge druge svetinje.
Dugi niz godina bio je ispovednik i utešitelj srpskih zatočenika u haškom pritvoru, neumorno ih posećujući, pričešćujući i krepeći ih nadom i verom u jedinu pravdu – pravdu Božju.
Ostaće upamćen među svojim parohijanima i svima koji su ga poznavali kao silni gorostas i neućutni propovednik Hristove reči, ali, pre svega, kao otac i duhovnik mnogih koji su, vođeni njegovim primerom, pronašli Hrista i put ka Carstvu Nebeskom.
Nakon višedecenijske đakonske službe, a po penzionisanju u stomatološkoj struci, otac Vojislav Bilbija rukopoložen je u čin sveštenika 2000. godine. Nedugo zatim poverena mu je parohija u Roterdamu, u Holandiji, na čijem je čelu proveo dugi niz godina.
Bavio se crkvenim slikarstvom, duborezom i obradom dragocenih metala. Izradio je kivot za mošti Svetog Simeona Mirotočivog, kao i mnoge druge svetinje.
Dugi niz godina bio je ispovednik i utešitelj srpskih zatočenika u haškom pritvoru, neumorno ih posećujući, pričešćujući i krepeći ih nadom i verom u jedinu pravdu – pravdu Božju.
Ostaće upamćen među svojim parohijanima i svima koji su ga poznavali kao silni gorostas i neućutni propovednik Hristove reči, ali, pre svega, kao otac i duhovnik mnogih koji su, vođeni njegovim primerom, pronašli Hrista i put ka Carstvu Nebeskom.
