Lazareva je! Ovo je definitivno udar na SPC na teritoriji bivše Jugoslavije – Zapad okreće glavu
© Sputnik / Milica Trklja / Monahinja u priprati manastira Gračanica
Pratite nas
Albansko otimanje srpske crkve kod Podujeva treba sagledati u širem okviru - kao napade na Srpsku pravoslavnu crkvu i to na teritoriji čitave bivše Jugoslavije. To vidimo sa pojavom Hrvatske i Crnogorske pravoslavne crkve, a sada i kroz pokušaj da se uspostavi nešto što je zamišljeno kao pravoslavna crkva kosovskih Albanaca.
Ovako istoričar i profesor na beogradskom univerzitetu Miloš Ković komentariše novi albanski pokušaj otimanja srpskih svetinja i prepravljanja prošlosti. Ovaj put se na meti falsifikatora istorije našla srpska crkva iz vremena kneza Lazara u Rakitnici kod Podujeva.
Samozvani arhiepiskop Nikola Džufka godinama pokušava da prisvoji crkvu Svetog Arhangela Mihaila u Rakitnici, izvodeći rituale sa svojim sledbenicima u objektu koji naziva ,,albanskim manastirskim kompleksom".
Na prvi pogled, to su pojave koje deluju karikaturalno. Međutim, kao i u slučaju takozvane Hrvatske pravoslavne crkve i Crnogorske pravoslavne crkve, ni ovo ne bi trebalo potceniti. Tim pre što vidimo da se ovakvi nasrtaji na Srpsku pravoslavnu crkvu, crkvu u Rakitnici, i na narod koji čini SPC na Kosovu i Metohiji, ponavljaju iz dana u dan, kaže Ković za Sputnjik.
Svet glasno ćuti
Istoričari umetnosti i drugi stručnjaci kažu da je reč o srpskoj crkvi iz XIV veka, iz epohe kneza Lazara i Kosovske bitke. Ona je veoma poznata, a tamošnji narod, pa čak i Albanci, nazivaju je Lazarevom crkvom. To nikako nije ,,bilo kakva" crkva, podvlači profesor.
Kosovo i Metohija posejani su srpskim svetinjama, a ovo je nešto na šta bi međunarodna naučna javnost morala da reaguje. Srpska stručna javnost se javlja po ovom pitanju - setimo se samo pokušaja uzurpacije imovine Srpske pravoslavne crkve u Novom Brdu, pokušaja da se organizuje misa na ruševinama crkve Svetog Nikole u Novom Brdu. Dakle, srpska stručna javnost reaguje, ali ne vidimo bilo kakvu reakciju UNESKO-a i sličnih organizacija.
Naš zadatak i dužnost je da pokrećemo i podstičemo takve i slične institucije na aktivnost i zaštitu nečega što je svetsko duhovno nasleđe, a ne samo nasleđe Srpske pravoslavne crkve i srpskog naroda, kaže profesor Ković. Pored toga, dodaje, moramo insistirati i na elementarnom poštovanju prava i zakona, što se, nažalost, na Kosovu i Metohiji ne događa. Međunarodne institucije, ako se uopšte i oglase, to čine vrlo bezbojnim i beskorisnim saopštenjima, dok najčešće samo glasno ćute.
Iz tog razloga je važno da svi koji prate ono što se događa na Kosovu i Metohiji, koji prate bezakonje i zulum nad srpskim narodom, kontaktiraju svoje kolege i podstaknu ih da reaguju na ovakve slučajeve. Srbi na Kosovu i Metohiji danas su u situaciji da zavise od reakcija i zaštite onih zemalja čije se okupacione trupe tamo nalaze. Naravno, tu je i Srbija, koja mora da preduzme sve što je u njenoj moći da zaštiti srpski narod, Srpsku pravoslavnu crkvu i njihove svetinje, ističe Ković.
Džufka je prištinska „batina“ protiv SPC
Kada je reč o Džufki, njega ni pravoslavna crkva u Albaniji ne priznaje kao arhiepiskopa, podseća naš sagovornik. Reč je, kako kaže, o nekome ko izmišlja i ko u svojim intervjuima iznosi tvrdnje koje se mogu nazvati jedino neistinama. Međutim, jasno je takođe i to da Džufka očigledno ima određenu zaštitu u Prištini i da ga neko koristi za pojačavanje pritisaka na Srpsku pravoslavnu crkvu, napominje Ković.
Ti pritisci su gotovo svakodnevni. Pre nekoliko dana saopšteno je da je ukradeno zvono sa jedne od crkava u okolini Orahovca. Takođe, pre nekoliko dana, tokom bogosluženja u Lipljanu, služba Božja bila je zaglušena muzikom i pesmama terorističke OVK, puštanim u neposrednoj blizini crkve. Dakle, imamo neprekidno uznemiravanje Srpske pravoslavne crkve. To je sada već jedan sistem koji je naročito vidljiv za vreme Kurtijeve vlasti – pritisci na Srpsku pravoslavnu crkvu, njenu imovinu i njene vernike.
Opasnost pojava poput Džufke je tim veća ukoliko se ovakve ličnosti politički koriste, ocenjuje Ković:
Priština na ovo ne reaguje, izbegava da ga zaustavi i, očigledno, koristi Džufku i njegove pristalice kao neku vrstu batine kojom udara po Srpskoj pravoslavnoj crkvi i Raško-prizrenskoj eparhiji.
Pogledajte i:
