Manastir Sopoćani jedan je od najznačajnijih srskih kulturnih spomenika. Pripada Eparhiji raško-prizrenskoj Srpske pravoslavne crkve i predstavlja zadužbinu... 15.10.2023, Sputnik Srbija
Manastir Sopoćani jedan je od najznačajnijih srskih kulturnih spomenika. Pripada Eparhiji raško-prizrenskoj Srpske pravoslavne crkve i predstavlja zadužbinu kralja Stefana Uroša I, koja je svojom veličinom i lepotom nadmašila sve dotadašnje srpske crkve.
Sopoćani su jedan od najznačajnijih srpskih kulturnih spomenika, koji je 1979. godine uvršten na Uneskovu listu svetske baštine u sklopu spomenika srednjeg veka objedinjenih pod zaštićenom celinom Stari Ras i Sopoćani.
Otvorenu pripratu na zapadnom krilu crkve sagradio je kralj Stefan Dušan oko 1340. i ista je freskopisana nekoliko godina kasnije. Preostale izbledele freske sačuvale su portrete Dušana, njegove žene kraljice Jelene i njihovog sina mladog kralja Uroša.
Manastir je često bio meta turskih razaranja i pustošenja. Monasi su bili prinuđeni da najveće svetinje sklanjaju i skrivaju, pa su tako 1587. godine mošti Stefana Prvovenčanog odneli u nepristupačni manastir Crna Reka.
Arhitektura crkve svete Trojice pripada klasičnim oblicima raške škole. Osnova je jednobrodna građevina, sa polukružnom apsidom širine broda na istočnoj strani. Crkva je izgrađena od tesane sige, na romanički način. Ovakav način gradnje je karakterističan za Primorje.
Freske manastira oslikavali su najbolji majstori vizantijskog stila. Ktitor je doveo najbolje umetnike tadašnjeg sveta, iz Carigrada, koji su na izuzetno reprezentativan način oslikali unutrašnjost crkve.
Manastir Sopoćani je zamišljen i kao porodični mauzolej. Manastir je još tokom izgradnje uobličen i kao porodična i kao grobnica ljudi najodanijih kralju Stefanu Urošu I. Osim kralja u manastiru su sahranjeni i njegova majka, kraljica Ana Dandolo, arhiepiskop Joanikije I, i prvi iguman manastira i knez Đorđe, mlađi Vukanov sin.
Manastir Sopoćani pripada Eparhiji raško-prizrenskoj Srpske pravoslavne crkve. Kao celina predstavlja nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture od izuzetnog značaja.
Sopoćani su nekada imali bogato imanje, a danas su se svela na nekoliko njiva oko manastira. Zna se da je manastir na izvoru Raške imao i svoje vodenice.
Tokom perioda osmanlijske vlasti, u 17. veku, manastir je značajno stradao, a obnovljen je u prvim decenijama 20. veka. Nakon obnove Sopoćani su jedno vreme bili ženski manastir. Posle dolaska deset monaha i iskušenika iz manastira Crna Reka 1996. godine manastir ponovo postaje opštežiteljni, kao i što je bio u srednjem veku. Danas manastir broji trideset monaha i iskušenika.
Crkva manastira je jednobrodni građevinski objekat. Originalnost arhitekture Sopoćana su jednoslivni krovovi koju su bez kupola na istoj visini, i visina srednjeg broda. Stil gradnje manastira mnogo podseća na manastir Žiču.
Tačna godina gradnje manastira se ne zna, ali se pretpostavlja da je podignut u drugoj polovini vladavine kralja Stefana Uroša Prvog, najverovatnije oko 1260. godine.
Naziv manastira Sopoćani vodi poreklo od slovenske reči "sopotъ" što znači izvor. Time je naglašeno da je kralj Stefan Uroš Prvi „Raški na izvoru“ podigao veličanstven manastir. Tokom srednjeg veka uobičajeni nazivi su bili „sopotski manastir“ ili „dom Svete Trojice“.
Pristup ćaskanju je blokiran zbog narušavanja pravila.
Ponovo možete da učestvujete za:∞.
Ako se ne slažete sa blokiranjem, koristite formular za povratne informacije
Razgovor je završen. U diskusiji možete učestvovati 24 sata od objavljivanja članka.
![Naziv manastira Sopoćani vodi poreklo od slovenske reči "sopotъ" što znači izvor. Time je naglašeno da je kralj Stefan Uroš Prvi „Raški na izvoru“ podigao veličanstven manastir. Tokom srednjeg veka uobičajeni nazivi su bili „sopotski manastir“ ili „dom Svete Trojice“. - Sputnik Srbija](https://cdn1.img.sputnikportal.rs/img/07e7/0a/09/1162190620_0:0:3193:2048_600x0_80_0_1_81bf729f0b0d3c91d97c96fc902ece53.jpg "Naziv manastira Sopoćani vodi poreklo od slovenske reči "sopotъ" što znači izvor. Time je naglašeno da je kralj Stefan Uroš Prvi „Raški na izvoru“ podigao veličanstven manastir. Tokom srednjeg veka uobičajeni nazivi su bili „sopotski manastir“ ili „dom Svete Trojice“.")
