Carigradski patrijarh Vartolomej uporno sprovodi verolomnu politiku usmerenu ka raskolu svetskog pravoslavlja, rukovodeći se principom „zavadi pa vladaj“, saopštila je Spoljna obaveštajna služba Rusije.
„Ovoga puta nastoji da svom uticaju potčini Gruzijsku pravoslavnu crkvu, koristeći se smrću katolikosa-patrijarha sve Gruzije Ilije II“, naglašava SVR.
Lažno predstavljanje carigradskog patrijarha
Kako se ističe u saopštenju, fanariot želi da na upražnjeno mesto postavi predstavnika Gruzijske pravoslavne crkve na koga bi mogao da se osloni.
Carigradskog patrijarha Vartolomeja neki uporno i pogrešno, a mnogi i tendenciozno, nazivaju vaseljenskim patrijarhom, upozorava Janjić.
„Nije on vaseljenski patrijarh, on je carigradski patrijarh. Samo prvi po časti, ali ne i po vlasti. On nema pravo da se meša u odnose u drugim pomesnim pravoslavnim crkvama. Ukoliko to čini, onda on odstupa od osnovnih postulata na kojima počiva crkva, a to je njeno saborno delovanje. Što se, uostalom kaže i u simvolu vere da je crkva jedna, sveta, saborna i apostolska. Nažalost, mi smo poslednjih godina sve više svedoci mešanja carigradskog patrijarha ili Carigradske patrijaršije sa njim na čelu u poslove drugih pomesnih pravoslavnih crkava. Pogotovo danas to vidimo kad je ovaj svet napustio jedan od najvećih duhovnika našeg vremena, gruzijski patrijarh Ilija.“
Mešanje u poslove Gruzijske crkve po ugledu na Ukrajinu
Carigradski patrijarh odmah je pokušao da na njegovo mesto postavi nekoga ko bi mu bio po volji, odnosno po volji Carigradske patrijaršije, a samim tim, s obzirom na uticaje koji se prelamaju preko Carigrada, i nekih drugih necrkvenih krugova u svetu, dodaje Janjić.
Gruzijski patrijarh Ilija negovao je temelje crkve onakve kakvi su još od prvih vekova jer je Gruzijska pravoslavna crkva jedna od najstarijih crkava koja svoje postojanje vuče još od Hrista, podseća Janjić.
„I sada, ako neko posle 20 vekova pokušava da napravi neku novu organizaciju i da utiče na ustrojstvo te crkve, onda možemo zamisliti u koju se on službu stavlja. Tu nije stvar samo da se u Gruzijska pravoslavna crkva kao drevna crkva, uslovno rečeno potčini Carigradu. Nego je cilj i da se posredstvom Gruzijske pravoslavne crkve ili nekih krugova koji bi se predstavljali u ime Gruzijske pravoslavne crkve, utiče na politička i uopšte društvena zbivanja u Gruziji. Odnosno da se na taj način Gruzija pokušava udaljiti od Ruske Federacije i da, ne daj bože, dođe do izazivanja novih sukoba kao što je to bilo u Ukrajini ili 1996. godine u Estoniji, pa i u drugim pomesnim pravoslavnim crkvama, što se pokušavalo.“
„Krv na Vartolomejevim rukama“
Zato bi carigradski patrijarh trebalo da se zapita da li i koliko na njegovim rukama ima krvi prolivene u Ukrajini samim tim što su raskolnike proglasili za autokefalnu crkvu i stavili je na mesto kanonske Ukrajinske pravoslavne crkve, ističe Janjić.
Moje lično uverenje jeste da je on, s tim što je radio Carigrad, još više potpalio sukob koji se rasplamsao na području nama prijateljske i bratske Ukrajine među slovenskim narodima.“
Jovan Janjić: Moje lično uverenje je da je Vartolomej još više potpalio sukob u bratskoj Ukrajini.
© Sputnik / Lola Đorđević
Prema Janjiću, kad vidimo reakcije iz SAD prema Carigradskoj patrijaršiji, kako je Vartolomej u Ukrajini uzdigao raskolnike na tron tobože autokefalne i kanonske crkve, ali i da je odlikovao bivšeg američkog državnog sekretara, onda nam to kazuje ko tu ima upliva.
„Ako je sve to pod uticajem Carigrada, onda je jasno da se tu radi o nekim necrkvenim uticajima. I da se radi ne samo na razbijanju crkvenog jedinstva, nego i, rekao bih, unošenja nemira u ovaj svet, da ne kažem čak i podsticanja oružanih sukoba.“
Kad iz „dioptrije kanona sagledamo današnje delovanje carigradskog patrijarha Vartolomeja“ moramo biti svesni toga da bismo i mi mogli da se branimo od svih nekanonskih pokušaja da se unosi razdor u crkvu, upozorava Janjić.
„Jer crkva je u društvu najčešće, ili uglavnom, izuzetno nosilac duhovnog jedinstva i duhovnog identiteta jednog naroda. I nije bez razloga to što se upravo kroz crkvu pokušavaju nametnuti neke druge, lažne vrednosti. A kad se tako radi, onda se unosi u nemir u društvu i onda je moguće mnogo šta očekivati što nije u službi ni čoveka, ni naroda, ni ovoga sveta.“
Oslanjanje na paracrkvene „Crnogorce“
Spoljna obaveštajna služba Rusije navela je da je očigledno da je Vartolomej kao i u slučajevima Ukrajine, Srbije i baltičkih zemalja, zaboravio drugo pravilo Drugog vaseljenskog sabora „da oblasni episkopi ne proširuju svoju vlast na Crkve izvan granica svoje oblasti“.
Prema Janjiću, kad ruska Spoljna obaveštajna služba pominje Srbiju misli na Srpsku pravoslavnu crkvu i na uticaje koji je pokušao da ostvari carigradski patrijarh na kanonskom području Srpske pravoslavne crkve, pre svega preko Ohridske arhiepiskopije.
Odnosno da Makedonsku pravoslavnu crkvu Ohridske arhiepiskopije stavi pod svoju jurisdikciju. Ali ono što smo bili u prilici da saznamo putem medija o nekim njegovim interesovanjima za dešavanje u Crnoj Gori, gde postoji samo jedna Crkva a sve drugo su nekakve paracrkvene organizacije i nešto što nema veze sa Crkvom što pokušava da iskoristi kao instrument politike. Ako se crkva, odnosno patrijarh prvi po časti oslanja na takve, onda on zaista sebe delegitimiše na poziciji na koju je postavljen voljom Božijom, zaključio je Janjić.
Pogledajte i: