Poznat pod nadimkom Milutinac, ostao je upamćen kao stub odbrane i istinski vođa generacije koja je na Mundijalu u Montevideu ispisala istoriju.
Jugoslavija je tada stigla do polufinala, a pobeda nad Brazilom od 2:1 i danas se smatra jednim od najvećih uspeha našeg fudbala. Ivković je nakon turnira uvršten u idealan tim šampionata, rame uz rame sa najboljim igračima sveta.
Potekao je iz ugledne porodice, bio je unuk vojvode Radomira Putnika, ali je svoj ugled stekao isključivo ličnim radom i karakterom. Pored uspešne fudbalske karijere, završio je Medicinski fakultet i radio kao dermatolog, poznat po tome što je lečio i siromašne bez nadoknade.
Ivković nije bio samo sportista. Bio je čovek čvrstih moralnih uverenja i otvoreni protivnik nacizma. Tokom okupacije Beograda uhapšen je od strane Gestapoa i 25. maja 1943. godine streljan u Jajincima, u 37. godini života. Do danas nije poznato gde je sahranjen.
Njegovo ime nastavlja da živi – nose ga ulica u Beogradu i sportski klub, a u izborima nekadašnjih reprezentativaca ostao je upamćen kao neizostavni član najboljeg tima jugoslovenskog fudbala svih vremena. Milutinac nije bio samo veliki kapiten, već i simbol vremena u kojem su čast i odgovornost stajali rame uz rame sa sportskim uspesima.